NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Terrace House to program o sześciu nieznajomych pod jednym dachem
i relacjach między nimi.
Przygotowaliśmy dla nich tylko piękny dom i auta.
- Nie mamy scenariusza. - Tak.
W ostatnim odcinku
Hana i Ryo poszli razem do sklepu.
Rozmowa po powrocie do domu
- była słodka. - Piękna.
- Świetna. - Prawda?
Ile chcesz?
- Nakładaj. - Chwila.
Twoje imię brzmi jak „ile”.
Chcę dużo.
- To było cudne. - Słodkie.
Hana wciąż się rumieniła.
Słodkie.
Powinni zostać parą.
- Ale... - Jest problem.
Emika też go chce.
Straszne.
Wysłałam mu zdjęcie z podpisem, że będę ją nosić,
dopóki nie wróci.
A on na to: „Super. Masz u mnie kolację.
Naprawdę dziękuję”.
Emika rozpoczęła swój atak.
Serce nie sługa.
Kiedy Hana walczyła w Fukuoce,
Ryo zrobił zdjęcia Emiki w jego koszulce.
Będzie podziwiał je w drodze.
- Na pewno. - Przybliży na detale.
O rany.
Obiecała mu, że będzie nosić ją codziennie.
- Ciekawią mnie jej intencje. - Mnie też.
Naprawdę potrafi flirtować.
Byłaby świetną damą...
- Racja. - Zgadzam się.
- Co powiedziałeś? - Co?
Chciałem powiedzieć, że byłaby świetną damą do towarzystwa,
ale uznałem, że to zbyt wulgarne.
- Trochę za późno. - Nie mogłem.
Słowa już się wylewały.
- Filtr cię zawiódł. - Rozerwał się.
Jak papier ryżowy na sajgonce.
- Poza tym... - Kwitnie kolejna relacja.
Peppe i Haruka byli razem na randce.
Pojechali razem jej corvette do restauracji soba w Shizuoce.
Bywała tam często z byłym.
Wyznała mu, że planuje odejść z programu.
Myślałam, że to nic złego.
Nie interesowałam się zbytnio innymi ludźmi.
Była samolubna
i nie myślała o uczuciach innych.
- Szokujące. - Chciałaby...
Odpuść jej. Wciąż jest młoda!
- Racja. - Dopiero się uczy.
Peppe nie wyznał jej tam swoich uczuć.
Ale później, nad jeziorem Ashinoko...
Póki wciąż tu jesteś,
chciałbym zabrać cię na randkę do baru z koktajlami.
- Z chęcią. - Tak?
- Dobrze. - Dziękuję.
- Wystroimy się? - Tak.
Postanowiła już odejść.
Chce wykorzystać ten czas.
Zacznie coś do niego czuć?
23. TYDZIEŃ
- Soba i jezioro? - Tak.
PRZYJAŹŃ DAMSKO-MĘSKA
- Super! - Gadaliście?
Zaczekaj. Było fajnie? Miło spędziliście czas?
- Było świetnie. - Tak?
Super.
- Było fajnie? - Tak.
Chcesz to powtórzyć?
Zaprosił mnie.
- Serio? - Co? Super.
- Ekscytujące. - Zwycięstwo!
- Tak. - Super, co?
- Co powiedział? - Kiedy idziecie?
- Co się stało? - Za tydzień
pójdziemy do baru z koktajlami.
- Super. - Elegancko!
Prawda?
Potrzebuję sukienki. Mamy się wystroić.
- Wystroić się? - Niemożliwe.
Szykownie!
- Co ubierzesz? - Nie wiem.
- Stresuję się. - Kup coś.
Coś wymyślę.
- Pomożecie mi? - Bez zakupów?
Ostatnio planowałam zaprosić gdzieś Ryo,
ale w końcu to on zaprosił mnie.
Wciąż jednak nic nie ustaliliśmy.
- Nie było was. - To prawda, ale...
Tak.
Kiedy kupiłaś piżamę, tak?
- Tak. - Oglądaliśmy wtedy telewizję.
Co to było?
- Terrace House. - Racja.
Pierwszy odcinek Emiki.
- Dawno go nie widziałam. - Pojechałaś na walkę.
- On też. - Racja.
- Był tu jedną noc. - Obejrzeliśmy kolejny odcinek
tego wieczoru.
- Serio? Super. - Kawałek.
Oglądaliśmy go na laptopie w pokoju zabaw.
Racja, pamiętam.
- Zazdroszczę. - Do późna.
GODZINA 7.00
Co to za bałagan?
Dzień dobry.
- Kopę lat. - Cześć.
- Dawno się nie widzieliśmy. - Nie?
Ostatnia walka?
OSTATNIA WALKA – HANA
- Tak. - Podekscytowana?
Obym wyszła bez szwanku
i wróciła do domu w jednym kawałku.
Masz twardą rywalkę?
Bywa brutalna.
- Bardzo? - Tak.
Boisz się kontuzji?
Myślę, że nic mi się nie stanie.
Będę trzymał kciuki.
Dziękuję.
Zostaw naczynia.
- Skończyłaś? - Wezmę to na drogę.
Chcesz herbaty?
- Ziołowa. - Mogę?
- Tak. - Dziękuję.
Lubię rano pić herbatę.
Uważaj, może być gorąca.
Ciekawy smak.
Kwaśna?
- Słodko-kwaśna. - Tak.
Zawsze pijesz ziołową herbatę przed walką?
- Odpręża mnie to. - Super. Też ją lubię.
Kiedy masz wolne?
- Wolne? - Tak.
Jutro.
- Tak? - Tak.
- Serio? - Ty też?
- Tak. - Mówiłaś.
- Mamy podobne grafiki. - Tak.
- Co chcesz porobić? - Co?
Skoczymy gdzieś?
- Jeśli... - Wygrasz mecz?
Powiedziałam tylko „jeśli”.
Jeszcze nigdy mi się nie udało, ale...
jeśli wygram dzisiaj mistrzostwo,
to mogłabym...
- ukraść cię na dzień? - Pewnie.
Cieszę się.
- Będę ci kibicował. - Dziękuję.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczysz moją wygraną.
Super.
Jesteś super.
Powodzenia.
AKTORKA, LAT 24
SPRZEDAWCA W BUTIKU, LAT 20
STUDENTKA, LAT 21
TWÓRCA MANGI, LAT 26
WRESTLERKA, LAT 22
KOSZYKARZ, LAT 26
KORAKUEN HALL SUIDOBASHI, TOKIO
GODZINA 13.30
MECZ O MISTRZOSTWO
Rozpoczynamy ostatnią walkę rozgrywek 5Star Grandprix 2019.
- Dasz radę? - O nie!
Zaatakowała ją!
- To nie fair. - Nie wierzę.
Rozpoczynamy walkę.
Nie!
- To musiało boleć. - Wstawaj!
- Hana-chan! - Hana-chan.
Dasz radę.
Poradzisz sobie.
Dorwij ją!
- Hana-chan. - Hana!
Płatki Kwiatów atakują!
- Rany. - Super!
- Jeszcze raz. - Daj jej wycisk.
O nie.
Nie poddawaj się.
Nieźle.
- Wstawaj. - Hana!
- Dasz radę. - Hana...
- Hana! - Dorwij ją.
Odparła atak.
To jej chwyt?
Konami, wstawaj.
Nie pozwól jej.
Nie poddaj się, Konami.
Wygrywa Hana Kimura!
Super!
Zwyciężczynią 5Star Grandprix Championship w 2019 roku
zostaje Hana Kimura.
Powitajmy prezesa Stardom, Rossy Ogawę.
Przekaże on narzutę i koronę zwyciężczyni.
Gratulacje!
Brawo, Hana!
A teraz moment, na który czekamy:
prezentacja mistrzowskiego pucharu.
- Udało się! - Tak!
- Hana! - Hana!
GODZINA 23.30
Ryo nie może mnie tak zobaczyć.
Będzie się śmiał.
- Najgorzej. Właściwie... - Co?
Rano rozmawiałam z Ryo w kuchni
- i wykorzystałam to. - Tak?
Zapytałam go,
czy spędzi ze mną dzień, jeśli wygram.
- Co? - Denerwowałam się.
- Niemożliwe. - Serio.
Aż zgrzytałam zębami i łamał mi się głos.
Zgodził się?
Tak. Akurat mamy jutro wolne.
- Serio? - Tak.
- Cześć. - Jestem.
- Witaj.
- O wilku mowa. - Najgorzej.
- Jestem. - Cześć.
Cześć.
Pomożesz nam?
Pewnie. Co robicie?
Chcę zdjąć sztuczne włosy,
bo liga się skończyła.
- Miałaś je tylko na ring? - Tak.
- Rany. - Jak szczeniak?
- Dużo ładniejsze. - Serio?
Tak.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Tak.
- Nieźle, co? - Wielki siniak.
- Chcesz lód? - Noga też boli.
- Przyłożyłaś lód? - Jeszcze nie.
- Wyjąć ci trochę? - Pewnie.
Jak to się robi?
Po prostu włóż palec
- między końcówkę warkocza... - Udało się.
- Jesteś jak lalka. - Trochę.
Wszystkie są sztuczne. Co robi Ruka?
- Śpi? - Nie wiem.
Myślicie, że by pomógł?
Pewnie.
- Ucieszyłby się. - Zawołasz go?
Jak zdejmę ten warkoczyk.
- Dzięki. - Ja pójdę.
Nie trzeba.
Muszę wziąć ciuchy i iść pod prysznic.
Po twojej walce
spotkałam się ze znajomą, która została zdradzona.
Zobaczyła jego SMS-y.
Zmienił hasło,
ale udało jej się je odgadnąć.
- Tak? - Urodziny.
Musiała je znać.
Ja nie ukrywałbym hasła przed swoją dziewczyną.
- Nie? Myślałam, że faceci... - Przechyl głowę.
- Nie wiem, co powiedzieć... - Boli.
To zabolało.
- Masz delikatną głowę. - Dzięki.
Wygląda super.
- Idę po Rukę. - Dobra.
Nie mam do tego drygu.
- Dzięki za pomoc. - Pewnie.
To było seksowne, gdy przechylił ci głowę do siebie.
- Super. - Tak!
Aż chciałoby mi się...
krzyknąć.
Pachniał bardzo ładnie.
Jak zawsze.
To ciacho.
Już jesteś?
- Śpi jak zabity. - Serio?
Ile on śpi.
Może nie jestem tak przystojny,
- ale wystarczę ci? - Jasne.
Dzięki. Wybacz za kłopot.
- Wolałabyś pewnie Rukę. - Wcale nie.
- Masz tylko mnie. - Nie martw się.
Ruka śpi...
Wygląda pięknie, kiedy śpi.
Jak może mieć taką twarz?
- Jest przystojny. - Ma piękną twarz.
- Ostatnio obudził mnie gwizdaniem. - To znaczy?
Gwizdał.
- Jak? - Nie wiem.
Spaliście obok?
Często śpicie razem?
Nieprawda.
- Widziałem kilka razy. - Tak.
Co? O czym ty mówisz?
Spaliście razem na kanapie, gdy wróciłam do domu.
Serio? Myślałam, że śpię sama.
Nie, z nim.
Rany!
Zazdroszczę.
Lubię wspólne drzemki.
Co robiliście?
Ja spałam.
Nic więcej.
Przysiadł się i zasnął obok?
Nie wiem, spałam.
Razem z nim?
- Wcale nie. - Ruka tu leżał.
- Serio? - Tak.
Ciekawe, czy oddał DVD.
Obudź go,
by to zrobił.
Inaczej dostaniesz karę.
Mieliście obejrzeć je razem?
- Razem? - Z Ruką.
- Co to za filmy? - Jakie?
Czas na miłość.
- O czym? - O podróżach w czasie.
- Rozumiem. - Lubisz je.
- Chciałabym. - I komedie romantyczne.
Oglądałaś je z Ruką?
Sam to zaproponował.
Hana, nie wtrącajmy się już.
Padam z nóg!
Dzięki za pomoc! Wybaczcie za kłopot.
Super!
- Spójrzcie. - Idę do łazienki.
Złożyłaś prośbę o urlop?
Tak, zatwierdzono ją.
I co teraz?
Zastanawiam się nad tym.
Nie mam konkretnych planów na przyszłość.
- To trudne. - Co?
A co z byciem stewardessą?
Wciąż tego chcę.
Zdecydowanie, tak.
- Postaram się. - To znaczy?
Chcę studiować za granicą,
ale...
Potrzebujesz tego, by zostać stewardessą?
Nie. Do tego najbardziej potrzebowałabym
certyfikatu angielskiego, TOEIC.
- Uczyłaś się? - Trochę.
Powinnam zapisać się na zajęcia dodatkowe.
Zaczynam wątpić, że to dobry moment.
- By zostać stewardessą? - By studiować za granicą.
Dzięki za pomoc. Udało się szybko.
- Płaczesz? - Co jest?
Rozmawialiśmy o przyszłości.
Jest w kropce?
Chyba tak.
Co jej powiedziałeś, Ryo?
Nie czepiałem się.
Nie był dla mnie niemiły. Nie o to chodzi.
- Czemu się popłakałaś? - Powiedział...
Czuję tu większą presję.
Czemu?
Bo każdy wybrał już karierę.
Peppe ma mangę,
Ryo koszykówkę, a ty wrestling.
Mam do was dużo szacunku.
Martwię się, że nie uda mi się rozgryźć tego, tak jak wam.
Masz dopiero 21 lat.
Wciąż możesz uczyć się na błędach.
- Racja. - Wierzę w to.
Nie spiesz się.
Jak mogę się nie spieszyć?
Zrobiłam sobie rok przerwy w studiach,
by skupić się na szukaniu pracy.
Wciąż masz dużo czasu.
- Wiem, ale... - W końcu się uda.
Wiem, że mam czas, ale mimo tego...
Jeśli jest ci smutno...
to może się napijmy. Masz ochotę?
- Co? - Napijemy się?
Dzisiaj? Nie, dziękuję.
Chcesz coś zjeść?
- Co? - Ugotujemy coś pysznego.
Po prostu...
pójdę na górę.
- Dzięki za wysłuchanie mnie. - Nie spiesz się.
- Jakim cudem? - Ale...
- po co? - Muszę się pospieszyć.
Za długo zwlekałam.
Nie pasuje już mi to,
- co się dzieje. - Weź głęboki oddech.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dzięki za wysłuchanie.
„Dzięki za wysłuchanie”.
To kończy terapię Ryo.
Wygrałam.
Tak.
Dokąd pójdziemy?
Może...
- Są takie buty... - Buty?
...które chciałam kupić.
Myślałem raczej, że będziesz chciała się zrelaksować.
Pojechać razem na gorące źródła.
- Taki miałem plan. Pasuje ci? - Rany!
- Z chęcią. - Super.
- Ciężko pracowałaś. - Tak.
Należy ci się relaks.
Super.
- Jutro się dogadamy. - Dobrze.
- Rano mam tylko jogę. - Cieszę się.
- Bueonanotte. - Bueonanotte.
Niezła wymowa.
Dobranoc.
- Do jutra. - Bueonanotte.
- Bueonanotte.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Popularny gość. - Prawda?
- Zdobył je. - Oczywiście.
Hana wygrała zawody.
- Coś świetnego. - Jest super.
Jest zwyciężczynią, ale nie udało jej się założyć peleryny.
Wciąż spadała.
- Cały czas! - Nie nosiła jej.
To prezes ją trzymał.
- Świetnie się ją ogląda. - Jest słodka.
- Aż iskrzy. - Jej walka była imponująca.
I zaprosiła nawet Ryo na randkę.
To słodkie, jak ukrywała twarz.
- Cudowne. - Łatwo ją odczytać.
To archetyp zakochanej kobiety.
- Ryo świetnie rozmawia. - Tak.
Bardzo taktownie zaproponował wycieczkę nad źródła.
To śmiała propozycja na randkę z osobą, która się zauroczyła.
Ich relacja wciąż jest luźna.
Gdy stanie się widoczne, że Hana myśli o nim poważnie,
to więcej myślałby o tym, jak powinien z nią rozmawiać.
Nie chciałby wprowadzić jej w błąd i skrzywdzić.
Randka nad źródłami może wzmocnić jej uczucia.
Może być trochę zbyt intymnie.
Zależy od atmosfery,
- jaką stworzy. - Tak.
Może mieć bardziej terapeutyczne podejście.
- Pojadą w ramach leczenia. - Możliwe.
- Na gorącą kąpiel. - Właśnie.
- Strasznie gorącą. - Tak.
Emika przeżywa ostatnio
- ciężkie chwile. - Co z nią?
Była w kiepskim nastroju.
Może zdołowała ją jakaś rozmowa ze znajomymi.
O ich karierach.
Może wszyscy już je mają.
Ciężko mieszkać z taką grupą.
- Każdy ma już własne cele. - Poza jedną osobą...
- On jest zwolniony. - Jasne.
Pomińmy go.
Już wcześniej czuła presję odnośnie swojej przyszłości,
a dalsze rozmowy tylko to wzmocniły.
Wyglądała, jakby miała wybuchnąć.
Była od tego już o krok.
Musi być jej ciężko, gdy osoby, które każą ci wyluzować,
to te same osoby, przez które czujesz się zacofany.
- To straszne. - Mimo to,
czemu nie przystała na zaproszenie Hany na drinka?
Może była zbyt przytłoczona.
- Czuła wstyd. - Racja.
Wiedziała, że nie powinna teraz pić.
O co chodzi z drzemkami Emiki i Ruki?
Po prostu drzemali na kanapie.
- W salonie. - To tylko drzemka.
Po dwóch stronach kanapy.
Podobno oglądała do późna telewizję razem z Ryo.
Powiedziała to
- dość irytująco. - Lubieżnie.
Spędza naprawdę dużo czasu
- z chłopakami. - Na to wygląda.
Może to typ osoby, która dogaduje się z przeciwną płcią
i uznaje to za normalne.
Jak nieznośni ludzie, którzy rzekomo dogadują się z facetami,
ale mają ukryte motywy.
- Płynnie i wyraźnie. - Co za przemowa.
- Nie zawodzi. - Wymowa bez zarzutu.
- Nieźle. - To twój konik.
Nie żywię do niej za to urazy.
Po prostu jest zmysłową osobą.
Ale Hana, gdy Emika zaczęła płakać,
może się obawiać, że Emika miesza tym w głowie Ryo.
- To jej strategia? - Być może.
- Taktyka. - Mimo to,
wyjaśnienie Emiki brzmiało szczerze.
- Wydawała się smutna. - I znów jest dobra.
Dobrze, że wróciłaś. Co za szybkość.
A ja zostałem cały w kurzu.
- Myślałem, że dołączyłaś do mnie. - To nieporozumienie.
W porządku.
GODZINA 12.30
Dzień dobry.
- Cześć. - Jakie naturalne włosy.
Wymyśliłem już plan. W porządku?
Oczywiście.
- Mówiliśmy o źródłach. - Tak.
Jedźmy do Hakone.
Mogę prowadzić.
- Na pewno? - Jesteś gotowa?
- Tak. - Jeszcze jedno.
Musimy wziąć stroje.
Stroje?
Tak.
- Muszę? - Raczej tak.
Jedziemy do Hakone Yunessun.
Super.
Nie sprzedają tam strojów?
Możesz kupić tam.
Tak zrobię.
Super. Wszystko jasne?
Brzmi super. Jedziemy?
Jedźmy.
GORĄCE ŹRÓDŁA – RYO I HANA
Hakone...
Jedziemy!
Idealna pogoda.
Jakiś czas temu zapytałeś mnie,
co oznaczał ten gest.
Nie wiedziałem, czemu to ukrywałaś.
Zakłopotałaś mnie.
Cóż...
Jestem w programie, by popularyzować wrestling kobiet,
ale chcę też znaleźć miłość.
Najłatwiej było mi wyrazić to słowami:
„Chcę znaleźć piękny romans”.
To wtedy użyłam tego gestu.
A więc to o to chodziło.
Było mi wstyd mówić o tym,
kiedy mnie zapytałeś, bo dopiero się poznaliśmy.
- I... - Było za wcześnie?
Właśnie.
Zwlekałaś z tym trzy tygodnie?
- Dzięki. - Właśnie o to
- wtedy chodziło. - Teraz rozumiem.
HAKONE, KANAGAWA
GODZINA 15.30
Ale zimno!
- Strasznie wieje. - Rany.
Bardzo.
- Istna wichura. - Rany.
- Tędy? - Tu?
HAKONE KOWAKIEN YUNESSUN
Rany.
Co myślisz? Wolisz wypożyczyć?
Czy stroje do kupienia i wypożyczenia
- są tylko tu? - Nie.
Do wypożyczenia są chyba tam.
Chcę ładny.
- Bo kupujesz? - Tak.
Spójrz na ten w panterkę.
- Kup ten. - Chwila, ten?
Jest super.
- W porządku. - Chwila?
- Ten? - Nie rzuca się w oczy.
Mają coś subtelniejszego?
Naprawdę chciałbym zobaczyć cię w tym.
W panterkę? Nabijałbyś się ze mnie.
W życiu.
ZAJĘTE
Może zobaczyć?
- Pokaż się. - Wstydzę się.
Trochę się wstydzę.
Wzięłaś ten?
Jako pierwszy.
Wygląda super. Kupuj.
Nie za dużo falbanek?
Trochę. Liczyłem na coś lepszego.
- Przymierzę ten. - Dobrze.
Jest super.
Nie!
Wygląda super.
Po prostu...
Mogłabyś w nim walczyć.
Który wolisz?
A ty co myślisz?
Znasz odpowiedź.
- Nie mogę. - To kup pierwszy.
- Może być? - Tak.
Zaczniemy tutaj?
- Nie wiem, czy dam radę. - Chodźmy.
GÓRA RODEO
Ślisko tu.
O nie!
To było super!
Masakra!
DOŻYNKI YUNESSUN
Super, że tu przyjechaliśmy.
- Odprężona? - Tak.
Idealnie.
Póki co,
we wszystkich związkach,
to ty inicjowałeś rozstanie?
- Nie. Byłem często rzucany. - Serio?
Byłem w męskim gimnazjum i liceum,
więc nie gadałem z dziewczynami.
- Byłem nieśmiały. - Serio?
Nie umiałem zadzwonić
- ani trzymać się za ręce. - Serio?
Nie mówiąc o pocałunku.
Wydajesz się osobą, która zawsze...
podrywała kobiety.
Nie miałem na to czasu.
Rozumiem.
Nie jestem taki.
Nie chciałbym taki być.
- Podrywać? - Właśnie.
Ciekawe.
- Mam mało znajomych. - Serio?
Gdy spotykam się z kobietą,
to zwykle czuję jakiś pociąg.
Dlatego...
nie mam zbyt wiele zwykłych koleżanek.
Rozumiem. Nie powinnam oceniać cię po pozorach.
Z Emiką...
- Co o niej myślisz? - Ja?
Co o niej myślę?
- Tak. - Jako partnerce?
- Tak. - I kobiecie?
Tak.
- Co myślę? - Tak.
Fajnie się z nią rozmawia.
- Jest otwarta. - Tak?
- Coś jeszcze? - Co jeszcze...
Ciekawe, co łączy ją z Ruką.
Co myślisz o relacji
Emiki i Ruki?
Ja sama nie wiem.
Dziewczyny o tym nie gadają?
Nie mamy między sobą takiej relacji.
Po prostu często są razem. Czasami nawet do 3.00 rano.
Serio?
Wraca do pokoju dopiero w nocy.
Pytałam jej o to, czy mają razem jakieś plany...
- Ale nie. - Nie wiem, czemu.
Nie powinnam chyba o to pytać.
- Muszę z kimś pogadać. - Poradzić się?
Coś mi ciąży.
Gdy ostatnio rozmawiałyśmy tu we trójkę,
powiedziałaś, że czujesz coś do Peppe,
a ja stwierdziłam, że ciekawi mnie Ruka.
- Byliście blisko. - Jesteśmy.
Wciąż tak jest.
Gramy i często jemy razem.
Zrozumiałam jednak, że nie widzę go jako partnera,
mimo że lubię go jako osobę.
Nie mam pewności,
ale wydaje mi się, że Hana chce nas zeswatać.
Wczoraj Ruka spał, ale musieliśmy zwrócić kilka DVD.
Zaproponowała więc, by go obudzić, byśmy oddali je razem.
Trochę cię zmuszała?
Coś w tym stylu.
Pytała, czy oglądaliśmy komedie romantyczne.
To jest to samo, co oglądanie z nią horroru.
- Tak. - Oglądanie filmów z Ruką.
Gdy mówi takie rzeczy,
- czuję się niekomfortowo. - Rozumiem.
Przeszkadzało ci, że Ryo tam jest?
To pewnie też częściowo jest powód.
- Lubisz Ryo, nie? - Nie wiem.
Naprawdę nie wiem.
Może mi się podoba...
Nie sądzę, by Hana umyślnie chciała cię swatać z Ruką.
Myślę, że ma dobre intencje.
Jeśli jest ci z tym źle,
niezależnie od uczuć do Ryo, to powiedz coś.
- Racja. - Mimo że może być niezręcznie.
Porozmawiam z Haną o Ruce.
Mieszkamy razem,
więc taka mała sprawa może szybko stać się czymś większym.
- Jestem. - Cześć.
Cześć.
- Ciao. - Ciao.
- Jestem. - Ładnie wyglądasz.
- Dziękuję. - Ja? Dzięki.
- Nie ty. - Co?
Oboje wyglądacie ładnie.
- Słodki jesteś. - Dzięki.
- Jesteście sami? - Reszta na górze.
- Reszta? - Dwójka?
- Lecisz na Tajwan? - Tak.
- Szkoda. - Kiedy?
Od 25-ego do 28-ego.
Nie będziemy się widzieć.
- Rany. - Co za aktor.
Chciałem wrócić nad źródła.
Był podział na płci?
- Nie, wszyscy razem. - Serio?
- Tak, nago. - Serio?
- Tak? - Wcale nie.
- Hej. - Cześć.
- Dobra robota. - Wzajemnie.
- Napijemy się? - Chętnie.
- Super! - Po to zeszłam.
Od dawna chcę zrobić tego drinka.
- Serio? - Ale nie było was.
- Nowy? - Nie udało się.
- Nowy drink? - Chcecie?
Ten co zawsze?
- Nawet lepszy. - Serio?
- Dużo lepszy. - Ciekawe.
- Mocny? - Chcesz?
Spójrz.
- To włoski alkohol? - Cóż...
te dwa drinki, które robię, są typowe dla Włoch.
- Strasznie mocne. - To jest negroni.
- Negroni. - Negroni?
Gdzie byliście?
- W Hakone. - Serio?
- Wykąpaliśmy się. - Rany.
Mieliście basen dla siebie?
- Co? - Jak?
Nie, tylko większe baseny, do których wchodzi się w strojach.
- Yunessun? - To tam.
- Tam byliście? - Tak.
- Super. - Było fajnie.
Yunessun...
- Cin cin. - Zdrowie.
- Może być mocny.
- Salute. - Salute.
- Zdrowie. - Salute, nie cin cin?
Lub pin pin.
- Co mówisz... - Rany!
Kto nie pije...
- Za mocne? - Dość mocne.
Co musi zrobić osoba, która nie pije?
- Która nie pije? - Zrób tak palcem.
Tak?
- Zapamiętałeś. - Nieźle!
- Mocny drink. - Ale dobry.
Spróbuj.
- Tylko trochę. - Mówisz głośniej.
Pyszny drink.
Zachwycił cię.
Jutro trening. Idę spać.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Dzięki za dzisiaj. - Było super.
Teraz czuję pomarańczę.
Już do łóżka?
- Muszę. - Jasne.
- Nagle. - Pa.
- Ciężko iść na górę. - Chodźmy tam.
- Ale to ciężkie. - Już czas.
- Idziemy. - Tak?
O której masz angielski?
- O 14.10. - Idziesz, Peppe?
Chodźmy razem.
Grupą?
Nie byłem u was.
- U dziewczyn? - Nie.
Chcesz zobaczyć?
- Witaj. - To tutaj.
Wygląda jak półka
- dla lalek. - Hinadan?
- Tak. - Nieźle.
- Są dwa zestawy. - Czas Hinamatsuri.
Czysto tu.
- Spójrzcie. - Wystawa koszulki.
Prałam ją tylko raz.
Chciałyście mi coś powiedzieć?
- Nie. - Spoko.
To idę, dzięki.
- Na razie. - Ciao.
- Włożę to do zlewu. - Dobranoc.
Hana, pogadamy w pokoju zabaw?
- Pewnie. - Choć zaraz wróci.
Chodźmy.
Wezmę drinka.
- Pewnie. - Mogę się upić.
Super! Nastąpiła zmiana atmosfery.
- Robi się ostro. - Mamy trójkąt.
- Jakby nadciągał tajfun. - Robi się mrocznie.
- Choć pogoda jest super... - Powstał trójkąt.
- Straszne. - Zobaczyliśmy bestię.
Hana i Ryo szybko się do siebie zbliżyli.
Racja!
Żartowali i chodzili razem.
- To było cudowne. - Świetne.
Poza ringiem jest naprawdę słodka.
- Tak. - Co za kontrast.
To typowe dla osoby, która jest zakochana.
- Właśnie. - Cudowne.
Ciekawe, czy dla niego też.
- Pewnie tak. - Na pewno.
Zauważył, jak się wystroiła
- i uznał to za słodkie. - Na pewno.
Na pewno docenia, jak swobodnie im się rozmawia.
- Racja. - Są wyluzowani.
Świetnie utrzymuje rozmowę.
Ale ma niewiele koleżanek.
- Racja. To prawda? - Możliwe.
Oby nie było tak, że ma wiele koleżanek,
ale powiedział tak, by zyskać u Hany.
- Niektórzy tak robią. - Tak.
Poznałem takie osoby.
Może ma po prostu trzy znajome do figli.
- Możliwe. - Nie skłamałby.
Co byłoby lepsze?
- To znaczy? - Smutny wybór.
Nie wgłębiaj się w to.
Co byłoby lepsze?
Ktoś, kto nie ma wielu koleżanek, ale ma...
cztery znajome do figli,
czy ktoś kto ma wiele koleżanek,
ale uprawia seks tylko w związku. Co byś wybrała?
Co to za pytanie?
- Nie ma sprzeczności. - Rany!
- Gdzie tu wybór? - Nie ma.
Wybaczcie. Zmieszałam się, gdy zadawałam to pytanie.
Emika boi się, że chcą ją zeswatać z Ruką.
Szczególnie nie lubi, gdy słyszy to Ryo.
Może to podświadome, ale...
Hanie byłoby dużo łatwiej,
- gdyby Emika była z Ruką. - Tak.
- Myślisz? - Gdy panie mówiły
o swoich zainteresowaniach,
Emika stwierdziła, że interesuje ją Ruka.
- Hana to pamięta. - Tak.
- Więc dopinguje Emice? - Poza tym...
- Tak. - Może trochę się bronić,
by Emika nie startowała do Ryo.
- Chyba nie o to chodzi. - Serio?
Nawet po koszulce i SMS-ach?
To było dyskusyjne.
Myśli, że Emika chce go podebrać.
- Wątpię w to. - Tak?
Chce po prostu być więcej czasu sama z Ryo.
- O to jej chodzi. - Może.
Zaraz porozmawiają w pokoju zabaw.
To ostatnia scena.
Zakończą to jakąś bombą?
Mogą urwać to w trakcie.
Będą walczyć do upadłego?
- Musimy to zobaczyć. - Tak.
Koniecznie.
- Pokażemy wam. - Co za ulga.
Denerwuję się, że to moja jedyna szansa.
- Muszę to obejrzeć. - Dobrze.
CZAS NA MIŁOŚĆ
- Więc... - Co tam?
Chciałam przeprosić za wczoraj.
Czułam się przytłoczona i zaczęłam płakać.
Chciałaś mnie pocieszyć, mówiąc, bym się nie spieszyła,
ale odrzuciłam to i pobiegłam na górę.
Nie powinnam się tak zachować,
kiedy próbowałaś mi pomóc.
- Serio? - Przykro mi.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
- Nie uraziłaś mnie. - Poza tym...
jest jeszcze jedno.
Nie wiem, jakie jest twoje zdanie,
ale wydaje ci się, że lubię Rukę?
Jesteście bardzo blisko.
Jesteśmy. Masz prawo tak myśleć.
Ale gdy mówisz o tym, że mieliśmy wspólną drzemkę,
- to nie wiem, co myślisz. - Nie spodobało ci się to?
Czułam się do niego przywiązana
- wbrew woli. - Rozumiem. Wybacz.
Czuję się przy nim dobrze.
Dużo gramy i oglądamy razem filmy.
Dlatego ciężko tego nie zauważyć.
To prawda, że siedzicie razem do późna,
gracie, oglądacie filmy i ucinacie sobie drzemki.
To fakty, nie?
- Tak, ale... - Nie masz wpływu na to,
- jak ludzie to odbiorą. - Chodziło mi o to...
Jeżeli nie chcesz, by ktoś miał podejrzenia,
że ktoś ci się podoba,
to zmień zachowanie w stosunku do tej osoby.
- To ogranicza... - Sama stwierdziłaś,
że chcesz przeżyć tu romans.
Ale nie tylko.
Być może,
ale jednym z powodów jest znalezienie miłości.
Oglądacie razem komedie romantyczne
- i ucinacie sobie drzemki... - O co ci chodzi z tymi komediami?
Dobrze, ale drzemki...
- Tylko dlatego... - Wspólne granie.
Mamy prawo podejrzewać, że między wami coś jest.
Chciałam ci powiedzieć, że nie ma.
- Rozumiem. - Ale w przyszłości,
jeśli ludzie wciąż będą uznawać, że coś między nami jest,
to nie dam rady.
Musisz podjąć decyzję.
- Jaką? - Czy chcesz to kontynuować,
czy zmienisz coś, by ludzie tak tego nie widzieli.
Nie chcę tego,
ale myślę, że facet i dziewczyna mogą być znajomymi.
Nie chcę tego niszczyć, bo ktoś coś źle rozumie.
Czemu mam z tego rezygnować?
Ciężko mi to zrozumieć. Nie mam doświadczenia.
Nie rozumiem tego,
że jesteście tak blisko, a nic do niego nie czujesz.
Nie spotkało mnie coś takiego, więc nie potrafię tego zrozumieć.
Widzę to po tobie.
Tak jak wtedy, gdy zdenerwowałaś się,
gdy Ryo i Haruka poszli na lunch.
Dało mi to poczucie, że wyciągasz pochopne wnioski.
To dlatego chciałam ci o tym powiedzieć.
Jeśli sprawiłam ci przykrość przez swój brak doświadczenia,
to wybacz.
- To nie tak. - Ale...
nie możesz prosić ludzi,
by niczego nie podejrzewali, bo zachowujecie się inaczej.
Jeśli myślisz, że to niemożliwe,
to nie wiem, co powiedzieć.
Mamy inne wartości.
Podchodzimy do tego inaczej.
Masz doświadczenie w związkach.
Nie jestem aż tak bardziej doświadczona od ciebie.
Nie wiem...
Postaram się
nie rozumieć opacznie twoich działań.
Nie o to mi chodziło. Chciałam ci coś wyjaśnić.
- Powiedziałam, że rozumiem. - Po prostu...
Wybacz.
Rozumiem, co czujesz.
- To wszystko. - Na pewno?
Tak.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Wybacz za kłopot. - Pewnie.
Nie śpisz?
Przyjdziesz do pokoju zabaw?
Przepraszam za kłopot.
Napisy: Krzysztof Zając